Bazı insanlar fazla hissetmekten şikâyet eder. Dram, iniş çıkış, kalp kırıklığı, gözyaşı… Full paket.Benim gibiler ise daha “minimalist” bir deneyim yaşar: duygular var ama menü yok. İşte buna duygusal körlük (aleksitimi) diyoruz. Hayatımın küçük bir özeti 🙂 Yani olay şu: Sistem çalışıyor ama kullanıcı arayüzü yok. İçeride bir şeyler oluyor, ama sen sadece “bir şey














